Na peryferiach stanu Nowy Jork...

Co rusz wykazuję się totalną ignorancją. Najpierw myślałam, że mlecze to kwiatki polne służące do plecenia wianków. Potem pomieszkałam trochę przy sąsiadach bardzo dbających o swoje trawniki i odkryłam, że mlecze to chwasty. Wczoraj zaś odkryłam—Olaboga, co to było za odkrycie!—że rzeczone mlecze to... mój lunch.

Dandelion to po angielsku mlecz. Mlecz w języku polskim występuje pod bardzo ładną nazwą mniszka lekarskiego. Dandelion greens to liście sałatopodobne, których używa się do spożycia – młode na surowo, a dojrzałe ugotowane. Liście mlecza są bardzo bogate w witaminy. 55 g liści (ok. 1 szklanki) zawieraja 112% zalecanej dziennej dawki witaminy A, 32% witaminy C, 10% wapnia i 9% żelaza. Sam fakt, że mlecze-chwasty oraz mlecze-liście jadalne używają tego samego słowa dandelion nie wystarczył mi żeby uznać je za jedną i tę samą roślinę. Wczoraj po raz pierwszy odebrałam swoje zamówienie warzyw i owoców z Madison-Chenago Bounty i znalazły się tam liście mlecza, no bo przecież trzeba próbować nowych zielsk. W domu otwieram torbę, wyciągam liście, patrzę... Przecież ja mam tego pół trawnika! No i po tym zrobiłam się dociekliwa. Okazało się, że z mniszka lekarskiego można robić: wino kwiatowe, miód pitny zwany miodkiem majowym, jeść w sałatkach i używać do celów leczniczych. Zarówno korzeń jak i liście i kwiaty są do czegoś przydatne. Założę się, że moja prababcia to wszystko wiedziała. Gdzie ja się uchowałam?

Swoją drogą te liście mlecza są paskudnie gorzkie. Ale, jak już zauważyła Alicja, mam w sobie coś z masochisty.