Na peryferiach stanu Nowy Jork...

Wierzę w równouprawnienie kobiet i mężczyzn, również w odniesieniu do deski sedesowej. W moim domu rodzinnym pozycja deski sedesowej nigdy nie była problemem. Jakież więc było moje zdziwienie, kiedy po wejściu w dorosłe życie zostałam uświadomiona o Wielkiej Międzypłciowej Bitwie o Deskę Sedesową. Dostrzegłam to dopiero po wyjściu za mąż.

Sprawa deski nigdy nie ujrzała światła dziennego w moim małżeństwie, bo szczerze mówiąc wisi mi w jakiej pozycji jest deska. Od tego mam ręce, żeby położyć lub podnieść deskę do pozycji mi dogodnej. Natomiast dowiedziałam się, że większość moich znajomych płci żeńskiej mego poglądu na deskę nie podziela. Kiedyś gościliśmy u siebie znajome małżeństwo. Moja koleżanka z dumą poinformowała mnie, że jej mąż jest dobrze wytrenowany, bo zawsze opuszcza deskę sedesową. Hę? Wytrenowany??? Pomyślałam, że do trenowania jest pies, a nie mąż. Mąż to partner życiowy, z którym można najwyżej pójść na kompromis jak już komuś bardzo na tej desce zależy. A na głos zapytałam, o co chodzi z tą deską. Koleżanka wytłumaczyła, że skoro w domu mieszkają kobiety, to deska zawsze powinna być opuszczona. To się dopiero zdziwiłam! Argument mnie nie przekonał, bo równie dobrze można powiedzieć, że skoro w domu mieszkają mężczyźni, to deska zawsze powinna być podniesiona. Skoro ja sikam na siedząco, a mąż sika na stojąco, dlaczego on ma mi ustawiać deskę, a ja jemu nie? Wystarczająco miły jest fakt, że facet podniesie deskę, zamiast na nią nasikać. Dlaczego jednak ma podnosić deskę, żeby się wysikać, a potem ją opuszczać, a kobieta ma siadać na gotowe? Z punktu widzenia równouprawnienia, skoro mężczyzna może sobie podnieść deskę, to kobieta może ją sobie opuścić.

Zastanawiam się, czy problem z pozycją deski jest rzeczywiście tak szeroko rozpowszechniony jak mi się wydaje i czy tylko w Stanach. Słyszę o tym od wielu ludzi i widzę to w amerykańskich filmach. Np. w filmie „Bruce Almighty” tytułowy Bruce najpierw uczy psa załatwiać się do sedesu, a potem opuszczać deskę. Czyli chyba coś jest na rzeczy.